Nieuws

INTERVIEW MET DE VOORZITTER, november 2018

Van stads- en dorpsraden naar gebiedstafels

Zevenbergen, 8 november 2018. De gemeente Moerdijk startte in 2012 een project met als doel een geheel nieuwe overlegstructuur in het leven te roepen. Uitgangspunten waren: inwonersparticipatie en leefbaarheid. Elke kern -de gemeente bestaat uit 11 kernen, waarvan Zevenbergen de grootste is- maakt gebiedsplannen en bespreekt aan gebiedstafel(s) de leefbaarheidsproblemen van zijn kern. De subsidie voor de bestaande overlegorganen: de stads- en dorpsraden wordt, ingaande 1 januari 2019, gestopt. Een interview met Marlene Godschalk, voorzitter van de Stadsraad Zevenbergen door Joep Fransen.

 Hoe was de relatie met de gemeente voor de komst van de gebiedsplannen en de -tafels?

 In 2009 ben ik bij de stadsraad Zevenbergen gekomen, eerst als lid daarna als voorzitter. Toen was de relatie met de gemeente prima, perfect. We hadden twee keer per jaar een overlegvergadering met het College van B&W. Wij bespraken daar vooral zaken die de leefbaarheid betroffen, zoals de begaanbaarheid van stoepen en wegen, bijvoorbeeld voor mensen met een rolstoel, de kwaliteit van de fietspaden, enz. Het College deed niet moeilijk, want de stads- en dorpsraden waren door hen in het leven geroepen. Niet door het huidige College. Met het samenvoegen van enkele gemeenten ontstond destijds de gemeente Moerdijk. Het gemeentebestuur had behoefte aan een overlegstructuur waarin de 11 kernen ieder voor zich hun verhalen konden vertellen.

Wat was er in financieel opzicht geregeld?

Iedere stads- of dorpsraad kreeg hetzelfde bedrag: € 1.400,-. Het maakte niet uit of de kern nu 14.000 inwoners had of 800. Allemaal hetzelfde! We hebben vanaf het begin al gezegd dat we dat niet wilden, maar de subsidiëring veranderde niet. Verder hadden we een convenant waarin de omgang tussen ons en de gemeente werd geregeld.

Zaten er typisch trekken aan de relatie met de gemeente?

Het was een puur zakelijke relatie, geen persoonlijke. Ik vond het zakelijk en financieel gewoon een prettige relatie, vooral omdat de gemeente onze inbreng accepteerde.

Kunt u dingen noemen waarvan u zegt, daar ben ik trots op?

We hebben meerdere zaken hier in de gemeente voor elkaar gekregen. Een van de grote zaken was  het behoud van het zwembad. Op enig moment hadden we in het Zevenbergs op Facebook zo'n 3.000 volgers. Het heeft ons veel inspanning gekost, maar we hebben het zwembad kunnen behouden. Jaarlijks verzorgden wij de bloembakken over de hele lengte van de Noord- en de Zuidhaven. Ook hebben we een aantal malen de gemeente de richting aangegeven welke kant het op moest. Later circuleerde dan het bericht dat zij dat zelf hadden bedacht. Dat lieten we dan maar zo. We waren blij dat het idee werd uitgevoerd. De gemeente was ontvankelijk voor de signalen die wij afgaven en dat stemde ons tevreden.

Wat ging er fout/stroef? Waaraan wilt u liever niet herinnerd worden?

In het begin ging alles perfect. Dan krijg je te maken met nieuwe wethouders, met een nieuwe burgemeester, met  nieuwe inzichten. Bijvoorbeeld de nieuwe burgemeester meende dat wij teveel op de stoel van de raadsleden zaten. Maar dat is natuurlijk nonsens, want de raadsleden kunnen niet alles zien en niet alles overzien in alle kernen. Er ontstonden de eerste scheurtjes. De stadsraad Zevenbergen was -en is- geen actiegroep, maar we maakten de gemeente wel attent op een hoop dingen. Dat had ze liever niet. Anderen kozen meer voor de actie en dat viel ook niet in goede aarde. De stads- en dorpsraden hadden twee keer per jaar overleg onder leiding van een sociaal werker. Maar die ondersteuning werd afgeschaft. Zo zag je de overlegstructuur afbrokkelen. De wisseling van de wacht is eigenlijk het meest bepalend geweest voor de verdere gang van zaken.

De gemeente is in 2012 met het project gebiedsplannen en -tafels begonnen. Als laatste kern kwam in 2016 Zevenbergen aan de beurt. Kunt u zeggen op welk moment u merkte dat de positie van de stadsraad ging schuiven, ging veranderen?

Dat werd ons toch vrij snel duidelijk gemaakt. De stadsraad was volgens de gemeente meer een bolwerk geworden. Dat was volstrekt onjuist. De stadsraad is een stichting met een volledig open structuur, zoals openbare vergaderingen. De toen zittende wethouder vond dat het anders moest. De directe aanleiding was de invoering van de Participatiewet. De gemeente wilde meer regie hebben. De gebiedsplannen en -tafels bieden die mogelijkheid. De gemeente dacht dat ze door de regie te pakken meer voldeed aan eisen die de Participatiewet stelt.

Wat ik er van begrepen heb, is dat tafels in waren. Ze verschenen ook in andere steden. Het gemeentebestuur wilde dat ook. Ze is voorbij gegaan aan wat er was en hoe dat functioneerde. In de stads- en dorpsraden zaten heel veel mensen met veel capaciteit. Zij staken er veel tijd in. Het is jammer dat het gemeentebestuur er niet voor koos verder te gaan met de stads- en dorpsraden. Alles wat  in de loop der jaren was opgebouwd moest weg en vervangen worden door een nieuwe organisatie. Ik vond en vind dat een kwalijke ontwikkeling.

We onderhielden ook een uitgebreid netwerk. We hadden contacten met de woningstichting, met scholen, met het mensen, die buren van het Industriegebied Moerdijk waren, maar ook en vooral met inwoners van de verschillende wijken van Zevenbergen.

Wat betekende die omslag voor u persoonlijk?

Ik heb me jaren ingezet. En dan voelt het alsof je wordt afgedankt als een paar versleten schoenen. Anders kan ik het niet zeggen. Zo mag je niet met mensen omgaan. Als het ging om het voldoen aan de eisen, die de Participatiewet stelt dan hadden de stads- en dorpsraden daar zeer goed ingepast.

In het voorgesprek merkte u op dat het project ‘Gebiedsplannen en gebiedstafels’ 380.000 heeft gekost en voor het jaar 2019 60.000 aan beheerskosten is begroot. Hoe kijkt u daar tegenaan?

Ik vind het ronduit schandalig. Ik denk waar ben je nou in godsnaam mee bezig. Heb je dan zoveel geld dat je het over de balk moet gooien? De stads- en dorpsraden werkten met een subsidie van € 1.400. Zij kwamen daar prima mee rond. Maar er moest zo nodig een bureau worden ingehuurd om dit op te zetten.  De stads- en dorpsraden hadden dat met goede ondersteuning van wethouder en ambtenaren heel goed zelf kunnen doen. De basisstructuur was gewoon aanwezig. Er moest mogelijk her en der wat bijgeschaafd worden. Maar die omschakeling hadden wij prima zelf kunnen maken. Dat was helemaal geen probleem geweest, want de stads-  en dorpsraden hebben zich nooit als een gesloten groep opgesteld. Daarom is het zo jammer dat het zo gelopen is.

Voelt u zich een beetje weggeveegd?

Absoluut,  absoluut,  absoluut!

De gemeente gaat er van uit dat de stads- en dorpsraden hun activiteiten en financiële middelen  overdragen aan de gebiedstafels. Die overdracht zou dit jaar -2018- moeten plaats vinden. Wat vind u daar van?

Hoe denkt u? Nou ja, dat is natuurlijk onzin. Op die manier kun je mensen natuurlijk niet dwingen iets te doen. Zo in de trant van: Geef maar op! Zo werkt het niet. In een aantal kernen zijn er nog steeds dorpsraden actief terwijl er al enkele jaren gebiedsplannen- en tafels naast lopen. Hier en daar werken ze ook samen. Dat vind ik prima, dat is oké.

Met ingang van 1 januari 2019 ontvangen de stads- en dorpsraden geen subsidie meer. Heeft u al na gedacht hoe u dit probleem gaat oplossen?

Op dit moment nog niet. De stadsraad Zevenbergen is een ANBI stichting; dan kun je probleemloos fondsen verwerven. Er zijn er die een soort contributie hebben. Iedere inwoner betaalt een euro per jaar. We zullen gaan kijken hoe we kunnen inkrimpen op de kosten verbonden aan bijvoorbeeld  vergaderingen. Dat kunnen we gewoon bij iemand thuis doen en niet meer in een ruimte die we moeten huren. En verder is er de gemeentelijke projectsubsidie. Iedereen die een project heeft, dat goed onderbouwd is, kan projectsubsidie krijgen. Dus ik denk dat we daar een insteek hebben.

Een ander aspect is dat de gebiedstafels € 5.000 aan subsidie ontvangen. Daar kun je best een hoop doen. De stads- en dorpsraden kregen maar € 1.400 op jaarbasis. Kan je je voorstellen dat er heel veel werk gedaan werd door vrijwilligers? Nu kan zo'n gebiedstafel eindelijk uitpakken. Al is mij nog helemaal niet duidelijk wat ze gaan doen.

De gemeente gaat er van uit dat de onderwerpen die tot nu bij de stads- en dorpsraden aan de orde kwamen heel goed door de gebiedstafels kunnen worden besproken. Wat zijn de verschillen en de overeenkomsten?

Ik denk dat het precies hetzelfde is. De stadsraad werkt met werkgroepen: werkgroep Verkeer, werkgroep Speeltuinen, werkgroep Fietspaden, enz. Bij de stadstafels noemen ze de werkgroepen gebiedstafels. Wat er verschillend is, dat heeft nog niemand me kunnen vertellen. Het enige verschil is dat die tafels veel meer geld krijgen.

En de regie?

Ja, de gemeente heeft de regie. Zij bepaalt de organisatievorm: de vereniging, ook wie daar in zitten. Dat is een wezenlijke verschil. Dat weerhoudt andere clubs om zich, soms op verzoek van de gemeente, bij een gebiedstafel aan te sluiten. Zij willen hun onafhankelijkheid niet prijsgeven. En niet in opdracht werken.

Zo tussen neus en lippen door liet de gemeente ook weten dat, mocht een tafel niet actief zijn, zij zelf wel wat zou verzinnen, dan geeft de gemeente wel wat  punten aan waar een tafel zich over kan buigen. Als het zo gaat, ben ik er klaar mee. Dat is een pijnlijk punt. Want zo is de gemeente wel erg bepalend. Bij Stads- en dorpsraden is dat niet zo.

De laatste keer dat ik bij een van de tafels ben geweest werd de werkwijze besproken. Er is zo’n ontzettend strakke werkwijze dat naar mijn idee niemand daar aan gaat voldoen. Mensen gaan daar niet bij zitten. Verder is het zo dat de gemeente burgers dikwijls rechtstreeks benadert met een bepaald plan. De ambtenaren hebben dat plan voorbereid en vraagt de inwoners, die het aangaat, wat ze er van vinden. Wat heeft een gebiedsplan, -tafels dan voor zin?

Heeft u daar een voorbeeld van? Van het omzeilen van de gebiedstafels?

Dat doet de gemeente de hele tijd! Als er parkeerplaatsen moeten worden aangelegd, worden de mensen eromheen benaderd. Nu komen er op verschillende plaatsen speeltuintjes, de omwonenden worden benaderd, er komt weer water in de haven, een groot project, ook hier worden de omwonenden benaderd. Zo bezien doet de gemeente het best goed. Maar de gebiedstafels spelen hier nergens een rol.

Ik kan me voorstellen dat inwoners soms denken: Dat hebben wij toch mooi voor elkaar gekregen. Maar het bouwen van woningen, het aanleggen van fietspaden, enzovoorts gaat niet van de ene op de andere dag. De voorbereiding ervan kost veel tijd. Dat je invloed hebt is een misvatting. De gebiedstafel Zevenbergen had een plan met betrekking tot speeltuintjes. Dat plan was oorspronkelijk opgezet door de stadsraad Zevenbergen. Bij de verdediging ervan bleek dat er bij de  gemeente Moerdijk al een plan klaar lag. En daar mocht de gebiedstafel heel kort iets over zeggen. Dus wat ben je dan? Als mij zulke dingen ter ore komen, denk ik: Wat heeft dit voor zin? Waar gaat dit over?

Hebben de gebiedstafels eigenlijk wel zin?

Ik denk dat ze nooit zin gehad hebben. Ik denk dat dit iets is van iemand die zijn geloof wil belijden, een erfenis wil achterlaten. Daarnaast, als je met een kern zit zoals Zevenbergen met 14.000 inwoners, waar iedere wijk zijn eigen problemen heeft, die wijken geen band hebben met elkaar, dan kun je die niet als een eenheid benaderen. Je moet dat per wijk doen. Ik heb dat al in het begin aangegeven. De gemeente is al enkele jaren met de gebiedstafels bezig in Zevenbergen. Maar de animo is niet groot. Dan zie je daar zo'n 14 mensen zitten, waarvan 7 zonder eigen belang. Op een inwonertal van 14.000 is dat wel weinig. Dat is begrijpelijk. Want waarom zou ik daar gaan zitten als ze iets gaan doen in een wijk, waarin ik niet woon.  Ik ben er zelf als lid van de stadsraad 7, 8 heen gegaan, ik heb steeds goed geluisterd en ik zeg heel eerlijk, ik weet nog steeds niet wat ze daar zitten te doen.

De stadsraad werkt anders. Naast de leden van de raad werken wij met ‘wijkantennes’, d.w.z., mensen, die in de wijk wonen en daar hun ogen en oren de kost geven. Mede op basis van wat zij aanbrengen maakt de stadsraad zijn plannen. Wij zijn dus heel wijkgericht bezig, terwijl de gebiedstafels dat helemaal niet doen.

De laatste vraag: Heeft de stadsraad bestaansrecht? Of anders gezegd hoe ziet u de toekomst van de stadsraad?

Ik denk dat de stads- en dorpsraden wel degelijk bestaansrecht hebben. Er moet een goede samenwerking komen met de gebiedstafels, zodat we niet alles dubbel doen. Sociaal gezien blijven er veel taken liggen die niet bij de stadstafels aan de orde komen. Ik denk dan ook dat wij als stadsraad samen met de gebiedstafels de vinger aan de pols moeten houden. Op dit moment zitten we niet in elkaars vaarwater, noch inhoudelijk, noch voor wat de bemensing betreft. We kunnen best apart functioneren. Ons netwerk lijkt ook niet op dat van de gebiedstafels. Zo maakt het platvorm Gehandicapten deel uit van de stadsraad; dat zie ik bij de gebiedstafels nog niet gebeuren. In de komende tijd willen we graag met de verschillende belanghebbende partijen gesprekken voeren om te bezien wie waar staat. Dat zou nog kunnen op basis van het convenant dat we met de gemeente hebben en dat nog steeds niet is opgezegd. Wij staan voor participeren, meedenken en meedoen. Dat is belangrijker dan dat je iedere keer iemand anders, denk aan iemand van de politie, een ambtenaar, iemand van de woningstichting, aan de tafel hebt zitten zoals dat bij de gebiedstafels gebeurt. En gelukkig zijn er nog steeds mensen te vinden die zich daarvoor willen inzetten.

 

 

 

 

 

 
 

Van stads- en dorpsraden naar gebiedstafels

 

Zevenbergen, 8 november 2018. De gemeente Moerdijk startte in 2012 een project met als doel een geheel nieuwe overlegstructuur in het leven te roepen. Uitgangspunten waren: inwonersparticipatie en leefbaarheid. Elke kern -de gemeente bestaat uit 11 kernen, waarvan Zevenbergen de grootste is- maakt gebiedsplannen en bespreekt aan gebiedstafel(s) de leefbaarheidsproblemen van zijn kern. De subsidie voor de bestaande overlegorganen: de stads- en dorpsraden wordt, ingaande 1 januari 2019, gestopt. Een interview met Marlene Godschalk, voorzitter van de Stadsraad Zevenbergen door Joep Fransen.

 

Hoe was de relatie met de gemeente voor de komst van de gebiedsplannen en de -tafels?

 

In 2009 ben ik bij de stadsraad Zevenbergen gekomen, eerst als lid daarna als voorzitter. Toen was de relatie met de gemeente prima, perfect. We hadden twee keer per jaar een overlegvergadering met het College van B&W. Wij bespraken daar vooral zaken die de leefbaarheid betroffen, zoals de begaanbaarheid van stoepen en wegen, bijvoorbeeld voor mensen met een rolstoel, de kwaliteit van de fietspaden, enz. Het College deed niet moeilijk, want de stads- en dorpsraden waren door hen in het leven geroepen. Niet door het huidige College. Met het samenvoegen van enkele gemeenten ontstond destijds de gemeente Moerdijk. Het gemeentebestuur had behoefte aan een overlegstructuur waarin de 11 kernen ieder voor zich hun verhalen konden vertellen.

 

Wat was er in financieel opzicht geregeld?

 

Iedere stads- of dorpsraad kreeg hetzelfde bedrag: € 1.400,-. Het maakte niet uit of de kern nu 14.000 inwoners had of 800. Allemaal hetzelfde! We hebben vanaf het begin al gezegd dat we dat niet wilden, maar de subsidiëring veranderde niet. Verder hadden we een convenant waarin de omgang tussen ons en de gemeente werd geregeld.

 

Zaten er typisch trekken aan de relatie met de gemeente?

 

Het was een puur zakelijke relatie, geen persoonlijke. Ik vond het zakelijk en financieel gewoon een prettige relatie, vooral omdat de gemeente onze inbreng accepteerde.

 

Kunt u dingen noemen waarvan u zegt, daar ben ik trots op?

 

We hebben meerdere zaken hier in de gemeente voor elkaar gekregen. Een van de grote zaken was  het behoud van het zwembad. Op enig moment hadden we in het Zevenbergs op Facebook zo'n 3.000 volgers. Het heeft ons veel inspanning gekost, maar we hebben het zwembad kunnen behouden. Jaarlijks verzorgden wij de bloembakken over de hele lengte van de Noord- en de Zuidhaven. Ook hebben we een aantal malen de gemeente de richting aangegeven welke kant het op moest. Later circuleerde dan het bericht dat zij dat zelf hadden bedacht. Dat lieten we dan maar zo. We waren blij dat het idee werd uitgevoerd. De gemeente was ontvankelijk voor de signalen die wij afgaven en dat stemde ons tevreden.

 

Wat ging er fout/stroef? Waaraan wilt u liever niet herinnerd worden?

 

In het begin ging alles perfect. Dan krijg je te maken met nieuwe wethouders, met een nieuwe burgemeester, met  nieuwe inzichten. Bijvoorbeeld de nieuwe burgemeester meende dat wij teveel op de stoel van de raadsleden zaten. Maar dat is natuurlijk nonsens, want de raadsleden kunnen niet alles zien en niet alles overzien in alle kernen. Er ontstonden de eerste scheurtjes. De stadsraad Zevenbergen was -en is- geen actiegroep, maar we maakten de gemeente wel attent op een hoop dingen. Dat had ze liever niet. Anderen kozen meer voor de actie en dat viel ook niet in goede aarde. De stads- en dorpsraden hadden twee keer per jaar overleg onder leiding van een sociaal werker. Maar die ondersteuning werd afgeschaft. Zo zag je de overlegstructuur afbrokkelen. De wisseling van de wacht is eigenlijk het meest bepalend geweest voor de verdere gang van zaken.

 

De gemeente is in 2012 met het project gebiedsplannen en -tafels begonnen. Als laatste kern kwam in 2016 Zevenbergen aan de beurt. Kunt u zeggen op welk moment u merkte dat de positie van de stadsraad ging schuiven, ging veranderen?

 

Dat werd ons toch vrij snel duidelijk gemaakt. De stadsraad was volgens de gemeente meer een bolwerk geworden. Dat was volstrekt onjuist. De stadsraad is een stichting met een volledig open structuur, zoals openbare vergaderingen. De toen zittende wethouder vond dat het anders moest. De directe aanleiding was de invoering van de Participatiewet. De gemeente wilde meer regie hebben. De gebiedsplannen en -tafels bieden die mogelijkheid. De gemeente dacht dat ze door de regie te pakken meer voldeed aan eisen die de Participatiewet stelt.

 

Wat ik er van begrepen heb, is dat tafels in waren. Ze verschenen ook in andere steden. Het gemeentebestuur wilde dat ook. Ze is voorbij gegaan aan wat er was en hoe dat functioneerde. In de stads- en dorpsraden zaten heel veel mensen met veel capaciteit. Zij staken er veel tijd in. Het is jammer dat het gemeentebestuur er niet voor koos verder te gaan met de stads- en dorpsraden. Alles wat  in de loop der jaren was opgebouwd moest weg en vervangen worden door een nieuwe organisatie. Ik vond en vind dat een kwalijke ontwikkeling.

 

We onderhielden ook een uitgebreid netwerk. We hadden contacten met de woningstichting, met scholen, met het mensen, die buren van het Industriegebied Moerdijk waren, maar ook en vooral met inwoners van de verschillende wijken van Zevenbergen.

 

Wat betekende die omslag voor u persoonlijk?

 

Ik heb me jaren ingezet. En dan voelt het alsof je wordt afgedankt als een paar versleten schoenen. Anders kan ik het niet zeggen. Zo mag je niet met mensen omgaan. Als het ging om het voldoen aan de eisen, die de Participatiewet stelt dan hadden de stads- en dorpsraden daar zeer goed ingepast.

 

In het voorgesprek merkte u op dat het project ‘Gebiedsplannen en gebiedstafels’ 380.000 heeft gekost en voor het jaar 2019 60.000 aan beheerskosten is begroot. Hoe kijkt u daar tegenaan?

 

Ik vind het ronduit schandalig. Ik denk waar ben je nou in godsnaam mee bezig. Heb je dan zoveel geld dat je het over de balk moet gooien? De stads- en dorpsraden werkten met een subsidie van € 1.400. Zij kwamen daar prima mee rond. Maar er moest zo nodig een bureau worden ingehuurd om dit op te zetten.  De stads- en dorpsraden hadden dat met goede ondersteuning van wethouder en ambtenaren heel goed zelf kunnen doen. De basisstructuur was gewoon aanwezig. Er moest mogelijk her en der wat bijgeschaafd worden. Maar die omschakeling hadden wij prima zelf kunnen maken. Dat was helemaal geen probleem geweest, want de stads-  en dorpsraden hebben zich nooit als een gesloten groep opgesteld. Daarom is het zo jammer dat het zo gelopen is.

 

Voelt u zich een beetje weggeveegd?

 

Absoluut,  absoluut,  absoluut!

 

De gemeente gaat er van uit dat de stads- en dorpsraden hun activiteiten en financiële middelen  overdragen aan de gebiedstafels. Die overdracht zou dit jaar -2018- moeten plaats vinden. Wat vind u daar van?

 

Hoe denkt u? Nou ja, dat is natuurlijk onzin. Op die manier kun je mensen natuurlijk niet dwingen iets te doen. Zo in de trant van: Geef maar op! Zo werkt het niet. In een aantal kernen zijn er nog steeds dorpsraden actief terwijl er al enkele jaren gebiedsplannen- en tafels naast lopen. Hier en daar werken ze ook samen. Dat vind ik prima, dat is oké.

 

Met ingang van 1 januari 2019 ontvangen de stads- en dorpsraden geen subsidie meer. Heeft u al na gedacht hoe u dit probleem gaat oplossen?

 

Op dit moment nog niet. De stadsraad Zevenbergen is een ANBI stichting; dan kun je probleemloos fondsen verwerven. Er zijn er die een soort contributie hebben. Iedere inwoner betaalt een euro per jaar. We zullen gaan kijken hoe we kunnen inkrimpen op de kosten verbonden aan bijvoorbeeld  vergaderingen. Dat kunnen we gewoon bij iemand thuis doen en niet meer in een ruimte die we moeten huren. En verder is er de gemeentelijke projectsubsidie. Iedereen die een project heeft, dat goed onderbouwd is, kan projectsubsidie krijgen. Dus ik denk dat we daar een insteek hebben.

 

Een ander aspect is dat de gebiedstafels € 5.000 aan subsidie ontvangen. Daar kun je best een hoop doen. De stads- en dorpsraden kregen maar € 1.400 op jaarbasis. Kan je je voorstellen dat er heel veel werk gedaan werd door vrijwilligers? Nu kan zo'n gebiedstafel eindelijk uitpakken. Al is mij nog helemaal niet duidelijk wat ze gaan doen.

 

De gemeente gaat er van uit dat de onderwerpen die tot nu bij de stads- en dorpsraden aan de orde kwamen heel goed door de gebiedstafels kunnen worden besproken. Wat zijn de verschillen en de overeenkomsten?

 

Ik denk dat het precies hetzelfde is. De stadsraad werkt met werkgroepen: werkgroep Verkeer, werkgroep Speeltuinen, werkgroep Fietspaden, enz. Bij de stadstafels noemen ze de werkgroepen gebiedstafels. Wat er verschillend is, dat heeft nog niemand me kunnen vertellen. Het enige verschil is dat die tafels veel meer geld krijgen.

 

En de regie?

 

Ja, de gemeente heeft de regie. Zij bepaalt de organisatievorm: de vereniging, ook wie daar in zitten. Dat is een wezenlijke verschil. Dat weerhoudt andere clubs om zich, soms op verzoek van de gemeente, bij een gebiedstafel aan te sluiten. Zij willen hun onafhankelijkheid niet prijsgeven. En niet in opdracht werken.

 

Zo tussen neus en lippen door liet de gemeente ook weten dat, mocht een tafel niet actief zijn, zij zelf wel wat zou verzinnen, dan geeft de gemeente wel wat  punten aan waar een tafel zich over kan buigen. Als het zo gaat, ben ik er klaar mee. Dat is een pijnlijk punt. Want zo is de gemeente wel erg bepalend. Bij Stads- en dorpsraden is dat niet zo.

 

De laatste keer dat ik bij een van de tafels ben geweest werd de werkwijze besproken. Er is zo’n ontzettend strakke werkwijze dat naar mijn idee niemand daar aan gaat voldoen. Mensen gaan daar niet bij zitten. Verder is het zo dat de gemeente burgers dikwijls rechtstreeks benadert met een bepaald plan. De ambtenaren hebben dat plan voorbereid en vraagt de inwoners, die het aangaat, wat ze er van vinden. Wat heeft een gebiedsplan, -tafels dan voor zin?

 

Heeft u daar een voorbeeld van? Van het omzeilen van de gebiedstafels?

 

Dat doet de gemeente de hele tijd! Als er parkeerplaatsen moeten worden aangelegd, worden de mensen eromheen benaderd. Nu komen er op verschillende plaatsen speeltuintjes, de omwonenden worden benaderd, er komt weer water in de haven, een groot project, ook hier worden de omwonenden benaderd. Zo bezien doet de gemeente het best goed. Maar de gebiedstafels spelen hier nergens een rol.

 

Ik kan me voorstellen dat inwoners soms denken: Dat hebben wij toch mooi voor elkaar gekregen. Maar het bouwen van woningen, het aanleggen van fietspaden, enzovoorts gaat niet van de ene op de andere dag. De voorbereiding ervan kost veel tijd. Dat je invloed hebt is een misvatting. De gebiedstafel Zevenbergen had een plan met betrekking tot speeltuintjes. Dat plan was oorspronkelijk opgezet door de stadsraad Zevenbergen. Bij de verdediging ervan bleek dat er bij de  gemeente Moerdijk al een plan klaar lag. En daar mocht de gebiedstafel heel kort iets over zeggen. Dus wat ben je dan? Als mij zulke dingen ter ore komen, denk ik: Wat heeft dit voor zin? Waar gaat dit over?

 

Hebben de gebiedstafels eigenlijk wel zin?

 

Ik denk dat ze nooit zin gehad hebben. Ik denk dat dit iets is van iemand die zijn geloof wil belijden, een erfenis wil achterlaten. Daarnaast, als je met een kern zit zoals Zevenbergen met 14.000 inwoners, waar iedere wijk zijn eigen problemen heeft, die wijken geen band hebben met elkaar, dan kun je die niet als een eenheid benaderen. Je moet dat per wijk doen. Ik heb dat al in het begin aangegeven. De gemeente is al enkele jaren met de gebiedstafels bezig in Zevenbergen. Maar de animo is niet groot. Dan zie je daar zo'n 14 mensen zitten, waarvan 7 zonder eigen belang. Op een inwonertal van 14.000 is dat wel weinig. Dat is begrijpelijk. Want waarom zou ik daar gaan zitten als ze iets gaan doen in een wijk, waarin ik niet woon.  Ik ben er zelf als lid van de stadsraad 7, 8 heen gegaan, ik heb steeds goed geluisterd en ik zeg heel eerlijk, ik weet nog steeds niet wat ze daar zitten te doen.

 

De stadsraad werkt anders. Naast de leden van de raad werken wij met ‘wijkantennes’, d.w.z., mensen, die in de wijk wonen en daar hun ogen en oren de kost geven. Mede op basis van wat zij aanbrengen maakt de stadsraad zijn plannen. Wij zijn dus heel wijkgericht bezig, terwijl de gebiedstafels dat helemaal niet doen.

 

De laatste vraag: Heeft de stadsraad bestaansrecht? Of anders gezegd hoe ziet u de toekomst van de stadsraad?

 

Ik denk dat de stads- en dorpsraden wel degelijk bestaansrecht hebben. Er moet een goede samenwerking komen met de gebiedstafels, zodat we niet alles dubbel doen. Sociaal gezien blijven er veel taken liggen die niet bij de stadstafels aan de orde komen. Ik denk dan ook dat wij als stadsraad samen met de gebiedstafels de vinger aan de pols moeten houden. Op dit moment zitten we niet in elkaars vaarwater, noch inhoudelijk, noch voor wat de bemensing betreft. We kunnen best apart functioneren. Ons netwerk lijkt ook niet op dat van de gebiedstafels. Zo maakt het platvorm Gehandicapten deel uit van de stadsraad; dat zie ik bij de gebiedstafels nog niet gebeuren. In de komende tijd willen we graag met de verschillende belanghebbende partijen gesprekken voeren om te bezien wie waar staat. Dat zou nog kunnen op basis van het convenant dat we met de gemeente hebben en dat nog steeds niet is opgezegd. Wij staan voor participeren, meedenken en meedoen. Dat is belangrijker dan dat je iedere keer iemand anders, denk aan iemand van de politie, een ambtenaar, iemand van de woningstichting, aan de tafel hebt zitten zoals dat bij de gebiedstafels gebeurt. En gelukkig zijn er nog steeds mensen te vinden die zich daarvoor willen inzetten.